سوزان و مهربان

خواهي ديد....

دارد لخته می بندد خونی که لای خاطرات بود

خاطراتی که خیس می کند خلوت ها را

خاطراتی که خواب رفت

خوابی که خود خوابیده شد

و خیال ماند

خیالی که خشک شد و خسیس کرد خنده ها را

خلصه ای خواهم یافت

خلصه ای به امید خلوت

خلوتی خالص خالص

خالصی از جنس خورشید

و دخیل خواهم بست به خیالاتم

خیالاتی که در آن خوفی رخنه بسته

خوف نیست بلکه خشمیست بر خنده هایم

میخیست بر خوابهایم

میخی که آخرین خوابهایم را به خوبی سوراخ می کند

و خود نیز خوب می داند اینجا دیگر خبری از

آن همه خوشحالتان و خوشخالان نیست

خار است و سیم خار دار

خطیست از خرافات

طرحیست از خیانت

که آنسویش هم خبطیاتیست زاده خیالات

خارج از خیابان خلوت و خار اندود

خصلت های زشت خاطری برایم عزیز می شود

اما چه حاصل

خلت خیس و خونینی از آخر خرتناق خشکم بر خیال خمارم خالی میکنم

و چشم خیسم باز به بطری نیمه خالی می افتدد

و بی اختیار میخندم .

می خورمش و شاید می نوشمش و بی خیال می شوم همه چیز را....

سرد مثل اخر داستان

امده بودید کافه

من روی زمین نبودم

می خندیدید

می خندیدند

اسفند چند روز دیگر

من غلاف خواهم شد

 راستش هنوز هم گاهی می روم به روزهای خوبمان

مرورش می کنم

و نمی دانم مانند تو

مثل همان کیت کت ها شیرین نبود

موج شده ای

میرود می آید

چهارراه ولی عصرم الان

کافی نتی سرد مثل قلبت

خبری هم از تو نیست

مثل گرما

تولدت نزدیک است

مثل جدایی ما دو تا

اصلاْ شاید نیستی

در را ببند سوز می آید

نمی خندی

اخم کرده است

یادت می آید؟

دوباره مانده بودم بروم یا بمانم...

بی اجازه می شوم

شب ها و روزها

دیوانه شاید

می بوسمت اینجا

شاید بر من بیایی

خاک شیر بخوری

افق بروی     اندیشمند شاید

طراحی می کنی

دفتر می شوم      اکلین شاید

دل تنگ میشوی

خیابان می شوم

ولیعصر

جاده چالوس شاید

بالاخره نگاهم می کنی

خجالت می شوم

بیچاره می شوم

نکند عاشق بشوم؟